Οι εσωτερικές «μελανιές» και πόσο επικίνδυνες είναι

 Λέει ο σοφός λαός : «Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει».

Εάν σας έλεγαν να διαλέξετε ανάμεσα στη σωματική και λεκτική κακοποίηση ποια θα διαλέγατε αλήθεια ως τη πιο «επικίνδυνη»;

Με τη σωματική βία τις βλέπεις τις μελανιές, τα σημάδια. Οι άλλοι αισθάνονται συμπόνια για εσένα . Με τα λόγια όμως οι πληγές είναι αόρατες.  Δεν τις βλέπει κανείς. Οι εξωτερικές μελανιές επουλώνονται πολύ νωρίτερα από τις εσωτερικές.

Η παράδοση της κοινωνίας μας θέλει τη πειθαρχία των παιδιών προσωπικό θέμα, το οποίο χειρίζεται η ίδια η οικογένεια. Σήμερα η κοινωνία μας είναι πιο ευαισθητοποιημένη και αναγνωρίζει την ανάγκη νέων διαδικασιών αντιμετώπισης της σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. Έχουμε δρόμο ακόμα μπροστά μας , αλλά έχουν  γίνει σημαντικά βήματα.

Τι γίνεται όμως με το παιδί που έχει κακοποιηθεί με λόγια; Αυτό το παιδί είναι εντελώς μόνο. Εάν δεν μιλήσει , οι πληγές του δεν φαίνονται.

Έχουν δύναμη οι λέξεις . Πολλοί γονείς επιτίθενται ευθέως, ανοικτά και άγρια, μειώνοντας τα παιδιά τους. Φράσεις του στυλ «Είσαι βλάκας, ανάξιος, χοντρός, άσχημος, μια τυχαία σύλληψη είσαι» κ.α. πολλά που δεν μπορώ ούτε σαν παράδειγμα να τα αναφέρω.   Έχετε αναρωτηθεί ποτέ το μέγεθος της κακοποίησης;

Στην ουσία οι γονείς είναι εντελώς αδιάφοροι για τα συναισθήματα των παιδιών τους και για τα μακροχρόνια αποτελέσματα των συνεχών προσβολών τους επάνω στην εικόνα την οποία το παιδί δημιουργεί για τον εαυτό του.

Υπάρχουν γονείς που μειώνουν το παιδί τους κάνοντας «χιούμορ» και εάν παραπονεθεί το παιδί το κατηγορούν για έλλειψη χιούμορ. Άλλοι παρουσιάζουν τη λεκτική κακοποίηση ως καθοδήγηση. «Το κάνω μόνο και μόνο για το δικό σου καλό». Για να δικαιολογήσουν απάνθρωπα και δυσφημιστικά σχόλια που κάνουν χρησιμοποιούν εκλογικεύσεις όπως «Προσπαθώ να σε βοηθήσω να γίνεις καλύτερος άνθρωπος». «Ο κόσμος είναι κακός, προσπαθώ να σε μάθω να τον αντιμετωπίζεις». Επειδή αυτή η κακοποίηση έχει τη μάσκα της εκπαίδευσης, ο άνθρωπος ως ενήλικας δυσκολεύεται να αντιληφθεί πόσο καταστροφική  είναι .

Π.χ. Κάποιος παίρνει μία καλή θέση στην εργασία του. Αναλαμβάνει ένα καλό πόστο. Ένα σχόλιο που μπορεί να μπλοκάρει τον άνθρωπο είναι « Πας σε πράγματα που είναι πάνω από τις δυνατότητες σου» λέει π.χ. η μάνα για να «προστατεύσει» .  Εδώ χρειάζεται να αναρωτηθείς «Για να μου δώσει ο εργοδότης μου ένα καλύτερο πόστο , σημαίνει ότι το αξίζω, είδε την αξία μου , τις δυνατότητες μου». Οι αμφιβολίες της μητέρας που βασίζονται ; Η μάνα μήπως από πάντα ήταν αρνητική με τις ικανότητες του παιδιού της και ήθελε πάντα παραπάνω ; Ή με καλή πρόθεση η μάνα ή ο πατέρας ντρόπιαζε το παιδί για να μάθει ;

Χρειάζεται πάντα να θυμάσαι ότι οι γονείς σου είχαν γονείς. Η συμπεριφορά τους σήμερα μπορεί να είναι αποτέλεσμα συσσωρευμένων συναισθημάτων , κανόνων, επιδράσεων, που έχουν παραδοθεί από τους δικούς τους γονείς κ.ο.κ.

Για αυτό είναι πολύ σημαντικό να συγχωρέσουμε τους γονείς μας και να επουλώσουμε τα τραύματα μας. Απελευθερώνουμε μεγάλο όγκο ενέργειας.  Συγχώρεση δεν σημαίνει σε αφήνω να συνεχίσεις τη κακοποίηση. Σε συγχωρώ και σε απελευθερώνω, βάζοντας τα όρια μου.

Αναστασία Βασιλοπούλου