Ο ελληνικός
χώρος σχεδιάζεται και οριοθετείται ενεργειακά σύμφωνα με τις πανάρχαιες διδαχές
της ελληνικής γεωμαντείας, σε συνδυασμό με τις επίσης πανάρχαιες αστρολογικές
αρχές, τόσο αρμονικά και σωστά ώστε , ακόμα και σήμερα , ο καλόπιστος ερευνητής
μπορεί εύκολα να αισθανθεί την ιδιαίτερη ενέργεια της κάθε επιλεγμένης
τοποθεσίας.
Οι αρχαίοι
Έλληνες αναπαράστησαν ακόμα και το ζωδιακό κύκλο, επιλέγοντας αντίστοιχες
πόλεις για αντίστοιχα άστρα του ζωδιακού με αριστερόστροφο φορά γύρω από τους
Δελφούς , όπως φαίνεται από τα σύμβολα των πόλεων που αναλογούσαν σε κάθε τομέα
του ζωδιακού.
Έχουμε λοιπόν ,
με κέντρο τους Δελφούς , ένα χάρτη αντιστοιχιών , που δείχνει μια άλλη πλευρά
της Ιερής και ενεργειακής Γεωγραφίας, βασισμένη στις γνωστές αρχές της
παραδοσιακής αστρολογίας , ξεκινώντας από την αρχή του ζωδιακού κύκλου.
ΚΡΙΟΣ
Στο Κριό
αντιστοιχεί η Κεφαλληνία. Στη πόλη Κράνη έχουν βρεθεί πολλά νομίσματα που
φέρουν ως σύμβολο τον Κριό.
ΤΑΥΡΟΣ
Με τον Ταύρο
σχετίζεται η Ηλεία, στα μέρη της οποίας εντοπίζεται ταυροκεντρική λατρεία της
Ήρας . Ιδιαίτερα στην Ήλιδα και στην Κυλλήνη, πλείστες όσες παραδόσεις
μνημονεύουν έντονη και καθοριστική παρουσία Κρητών. Η μεγάλη διάδοση
ταυροκεντρικής λατρείας παρουσιάζεται ανάγλυφα από το μύθο του ταξιδιού της
Ευρώπης. Η Ήρα εκπροσωπεί την αρχαιότερη διατηρημένη λατρεία στην Ολυμπία, πολύ
αρχαιότερη απο εκείνη του Διός. Πολλά νομίσματα της Ηλείας των κλασικών χρόνων
φέρουν ως σύμβολο κεφαλή της Ήρας.
Χρειάζεται να
τονισθεί ότι τα 3 μεγάλα ιερά της Ήρας που βρίσκονται στην Ολυμπία, στο Άργος
και στη Σάμο , τα περίφημα Ηραία, έχουν ιδρυθεί όλα στον ίδιο γεωγραφικό
παράλληλο.
ΔΙΔΥΜΟΙ
Η Σπάρτη
χαρακτηρίζεται από τους Διδύμους που προσωποποιούνται από τους Διόσκουρους,
Κάστορα και Πολυδεύκη, γιούς του βασιλιά της Λακεδαίμονος , Τυνδάρεω. Οι
Διόσκουροι εμφανίζονται σε πολλά νομίσματα της Σπάρτης των κλασσικών
χρόνων.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ
Ο Καρκίνος
χαρακτηρίζει το νησί των Κυθήρων , το Άργος, το Γύθειο καθώς και δύο πόλεις που
βρίσκονται στα παράλια του Λακωνικού κόλπου , την Έλιο και Άκριες. Κυβερνήτης
του Καρκίνου είναι η Σελήνη με την οποία ταυτίζεται η Αφροδίτη των Κυθήρων.
ΛΕΩΝ
Ο Λέων , ως
ηλιακό σύμβολο, χαρακτήριζε την Αργολίδα και ιδιαίτερα την Ερμιόνη. Ενώ η Ήρα
προστάτευε ολόκληρη την Αργολίδα , στα νομίσματα της αποτυπώνεται ο λύκος,
σύμβολο φωτός . Ο λύκος προσλαμβάνει χαρακτηριστικά λέοντος στην αρχαία Αίγυπτο
και Μεσοποταμία. Για αυτό και σε
νομίσματα της Αργολίδας υπάρχουν παραστάσεις κεφαλής λύκου, από την οποία
εκπορεύονται ακτίνες , δείγμα και αυτό του ηλιακού συμβολισμού.
Η Κέα
περιλαμβάνεται επίσης στο ζώδιο του Λέοντα μέσα σε αυτόν τον
αστρολογικό-ενεργειακό χάρτη.
ΠΑΡΘΕΝΟΣ
Ο αστερισμός
της Παρθένου παραπέμπει στην Αθήνα και τη Δήλο αλλά και τον Άθωνα. Η γεωγραφική
θέση της Αθήνας , της Ελευσίνας, των Μεγάρων, της Τανάγρας και της Αίγινας
αντιστοιχεί στον αστερισμό της Παρθένου που κυβερνήτη του έχει τον Ερμή. Αυτό
εξηγεί αστρολογικά τη μεγάλη πνευματική και εμπορική ανάπτυξη που παρουσίασαν
καθ’ όλη τη περίοδο της αρχαιότητας οι πόλεις αυτές και το τρόμο που κατέλαβε τους
Αθηναίους όταν καταστράφηκαν οι ερμείες , τη παραμονή της αναχώρησης του στόλου
τους για την εκστρατεία στη Σικελία με τα γνωστά οδυνηρά αποτελέσματα.
ΖΥΓΟΣ
Υπό την αιγίδα
του Ζυγού , τίθεται η Θήβα και το ιερό του ζωδίου βρίσκεται στο Πτόιον. Αυτό
κείται επάνω στη νοητή γραμμή που συνδέει τους Δελφούς με τις Σάρδεις της
Λυδίας. Όσο απέχει το Πτόιον, στα ανατολικά, από τους Δελφούς, τόσο απέχει η
Σμύρνη στα δυτικά, από τις Σάρδεις που και αυτές κείνται στην ίδια γραμμή. Ο
Ζυγός είναι στοιχείο της αφροδιτικής ιδεολογίας. Στα δύο μέρη της πλάστιγγας
τοποθετούνται , σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις, η Μεγάλη Άρκτος και η Μικρή
Άρκτος.
Πανάρχαια
προστάτιδα του ζωδίου του Ζυγού ήταν η Σφίγγα, το αιγυπτιακό σύμβολο ισορροπίας
μεταξύ υλικού και άϋλου κόσμου.
ΣΚΟΡΠΙΟΣ
Στην αρχαία Ελλάδα
αλλά και σε άλλες χώρες, σύνηθες σύμβολο του ζωδίου είναι ο αετός. Η Ερέτρια
και η Χαλκίδα , κατ’ εξοχήν, αντιστοιχούν στο ζώδιο του Σκορπιού. Το κύριο
σύμβολο της Χαλκίδας ήταν ο αετός που κρατά με τα νύχια του ένα φίδι.
ΤΟΞΟΤΗΣ
Ο Τοξότης
επιτροπεύει την επικράτεια του Πηλίου, δηλαδή τη χώρα των Κενταύρων. Διασώζεται
ακόμη και σήμερα κοντά στη κορυφή του βουνού , ένα σπήλαιο που ονομάζεται
Χειρώνιο Άντρο και θεωρείται κατοικία του Κένταυρου Χείρωνα.
ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ
Ο Αιγόκερως
χαρακτηρίζει τα Τέμπη, άλλο ισχυρότατο ενεργειακό κέντρο του ελληνικού χώρου
που σχετίζεται άμεσα με τους Δελφούς.
ΥΔΡΟΧΟΟΣ
Ο Υδροχόος
αντιπροσωπεύει την ευρύτερη περιοχή της Δωδώνης, της Θεσπρωτίας, της Αχερουσίας
και του βόρειου τμήματος της Κέρκυρας. Πρόκειται για ένα σαφές Κρόνειο σημείο
του ζωδιακού και θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι το ιερό του Διός στη Δωδώνη
διαδέχθηκε ένα προγενέστερο ιερό του Κρόνου.
ΙΧΘΕΙΣ
Σημείο εντελώς
προσδεδεμένο στον Δία. Φαίνεται να εκπροσωπείται μάλλον από το επίπεδο
διακεντρισμού της Δωδώνης , γιατί στην αρχαία Ελλάδα οι Ιχθείς δεν είχαν
ιδιαίτερη παρουσία.
Επίσης να αναφέρουμε ότι η Πέλλα, η
Σπάρτη και οι Δελφοί βρίσκονται στον ίδιο μεσημβρινό και οι Δελφοί με τη Σμύρνη
στον ίδιο παράλληλο. Οι πόλεις και τα ιερά ορίζουν μεσημβρινούς και παραλλήλους
με πρώτο μεσημβρινό αυτόν που περνάει απο την Ελευσίνα.
Οι αρχαίοι Έλληνες δεν
ασχολήθηκαν μόνο με τους ζωδιακούς αστερισμούς. Είχαν καταγράψει ακόμα 19 βόρειους
και 15 νότιους αστερισμούς , με μεγάλη ακρίβεια, τους οποίους χρησιμοποιούσαν
στη ναυτιλία και τους καταχωρούσαν σε ειδικά βιβλία που είχαν το τίτλο Περίπλους.
Οι περίπλοες αυτοί περιείχαν
ναυτιλιακές οδηγίες για τις ακτές, τους όρμους, για τα αγκυροβόλια σε περίπτωση
ανάγκης, τους καιρούς που επηρεάζουν κάθε όρμο, τα βάθη της θάλασσας, τους ύφαλους
και τα ρεύματα. Έδιναν κάθε είδους πλοηγικές πληροφορίες για κάθε περιοχή της γης.
Στους ναυτικούς χάρτες σημείωναν τις
κατευθύνσεις των ανέμων σε κάθε παράλληλο της γης και για κάθε εποχή, καθώς και
τις γωνίες που σχημάτιζαν με τη μεσημβρινή γραμμή του πελάγους, ώστε η πλεύση
να είναι ασφαλής ακόμα και κατά τις νυκτερινές ώρες ή σε περιπτώσεις με
μειωμένη ορατότητα.
Οι χάρτες των αρχαίων ήταν
φτιαγμένοι με κάποια αναλογία, άγνωστη σήμερα σε εμάς , εμφανίζοντας ακόμα και τους
πλανήτες κατά προσέγγιση.
Βιβλιογραφία: Η
Ιερή Γεωγραφία της Ελλάδας Νίκος Β. Λιτσας Εκδόσεις Έσοπτρον Αθήνα 2000