Η πρώτη αρχή πάνω στην οποία βασίζεται η επιστήμη της Αστρολογίας είναι ότι ολόκληρο το σύμπαν είναι πράγματι αυτό που υποδηλώνει η ίδια η λέξη: μία ενότητα. Και ότι ένας νόμος που εκδηλώνεται σε ένα μέρος του σύμπαντος , πρέπει να λειτουργεί εξίσου σε ολόκληρο το σύμπαν.
Αποτέλεσμα αυτής της βασικής υπόθεσης είναι ότι αφού το δικό μας ηλιακό σύστημα είναι ένα ολοκληρωμένο σύστημα , οι νόμοι οι οποίοι λειτουργούν ανάμεσα στα μεγαλύτερα μέρη αυτού του συστήματος , δηλαδή στα πλανητικά σώματα, τους πλανήτες, θα πρέπει επίσης να ισχύουν και για τα μικρότερα μέρη του ιδίου συστήματος, δηλαδή για τον εαυτό μας και για τα άλλα αντικείμενα πάνω στη γη είτε είναι στερεά, υγρά ή αέρια. Είτε είναι ανθρώπινα , ζωικά, φυτικά ή ορυκτά.
Η δεύτερη αρχή είναι ότι με τη μελέτη των κινήσεων και των σχετικών θέσεων των πλανητών, οι λειτουργίες αυτών των νόμων μπορούν να παρατηρηθούν , να μετρηθούν και να καθοριστούν. Η γνώση των αρχαίων μας μεταβιβάστηκε με τη παράδοση – κυρίως με τη μορφή μύθου.
Η Αστρολογία οπότε προσφέρει μια γενική μελέτη του χαρακτήρα , είναι ένα αποτελεσματικό μέσο για την ενίσχυση του, είναι ένα μέσο ελέγχου της ανάπτυξης του χαρακτήρα και τελευταίο είναι ένα μέσο για την ως ένα βαθμό πρόβλεψη μελλοντικών γεγονότων.
Η χρησιμότητα της μελέτης αυτής της αρχαίας σοφίας κατά κανένα τρόπο δεν εξαντλείται στις παραπάνω δηλώσεις. Ο Αληθινός σκοπός της Αστρολογία είναι να χρησιμεύσει σαν ένας οδηγός στη ζωή του κάθε ανθρώπου. Αλλά πριν μπορέσει να εκτιμηθεί η αληθινή αξία του ωροσκοπίου , πρέπει να αφυπνιστεί η ψυχή.
Να αναγνωρίσουμε ότι σε περασμένες ζωές υφάναμε τον ιστό του πεπρωμένου με τη δική μας σκέψη και πράξεις και τώρα με παρόμοιο τρόπο υφαίνουμε το μελλοντικό πεπρωμένο μας. Κάθε αμαρτία είναι αποτέλεσμα άνοιας ή μη γνώσης , επομένως το να γνωρίσουμε τον εαυτό μας σημαίνει να γίνουμε πιο σοφοί και έτσι ίσως να κυριαρχήσουμε το πεπρωμένο. Κάθε μοίρα καλή ή κακή φτιάχτηκε αρχικά από τις δικές μας σκέψεις και πράξεις και έχει τις ρίζες της στο χαρακτήρα μας. Το ωροσκόπιο στη πράξη μας βοηθάει να ανακαλύψουμε μεγάλο μέρος του πεπρωμένου μας.
Πολλοί είναι πεπεισμένοι ότι πρόκειται για ένα τέλειο σύστημα μελέτης, με το οποίο μπορεί να επιτευχθεί ένα από τα δελφικά παραγγέλματα το ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ (Να γνωρίζεις τον εαυτό σου).
Αλλά τα άστρα μόνο προδιαθέτουν , δεν εξαναγκάζουν. Η στάση της ψυχής είναι εκείνη που καθορίζει το αποτέλεσμα, γιατί:
Με τη πνοή του ίδιου ανέμου,
Το ένα πλοίο τραβάει για την ανατολή
Και το άλλο για τη δύση,
Γιατί , η θέση των πανιών
Και όχι το μελτέμι ,
Καθορίζει του καθενός τη ρότα .
Σαν τους ανέμους της θάλασσας
Είναι οι δρόμοι του πεπρωμένου,
Που διασχίζουμε μέσα στη ζωή ,
Γιατί, η στάση της ψυχής
Και όχι η γαλήνη ή ο αγώνας
Καθορίζει το σκοπό της.
Αποσπάσματα από το βιβλίο «Το κλειδί του ωροσκοπίου σας» του Άλαν Λίο.
Οι Ιπποκρατικοί πίστευαν ότι το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από 4 βασικά στοιχεία αέρα, γη, νερό, φωτιά τα οποία ενώνονται μεταξύ τους και συνθέτουν τα διάφορα τμήματα του οργανισμού.
Οι ιδιότητες που έχουν αυτά τα στοιχεία - ψυχρό, ξηρό, υγρό και θερμό αντίστοιχα- βρίσκονται επίσης σε κάθε τμήμα του σώματος. Σύμφωνα με τους Ιπποκρατικούς τη φύση του ανθρώπου και τα βασικά στοιχεία που καθορίζουν τη διατήρηση της υγείας ή τη πρόκληση νόσου αποτελούν οι 4 χυμοί, αίμα, φλέγμα, ξανθή χολή και μαύρη χολή.
Το αίμα, σύμφωνα με τον Ιπποκράτη , προέρχεται από τη καρδιά και αντιστοιχεί στο θερμό, το φλέγμα ξεκινά από τον εγκέφαλο, διαχέεται σε ολόκληρο το σώμα και αντιπροσωπεύει το ψυχρό, η ξανθή χολή εκκρίνεται από το συκώτι και αντιστοιχεί με το ξηρό και τέλος η μαύρη χολή προέρχεται από τη σπλήνα και το στομάχι και αντιπροσωπεύει το υγρό.
Κατά τον Ιπποκράτη οι 4 βασικές ιδιοσυγκρασίες , στις οποίες κατατάσσονται όλοι οι άνθρωποι , είναι οι ακόλουθες:
Αιματώδης: πρόσωπο γεμάτο, χρώμα ερυθρό, χείλη ερυθρά, ωραία δόντια, πυκνά μαλλιά, μάτια γελαστά.
Μελαγχολική: η μύτη γέρνει προς το στόμα που είναι συνήθως κλειστό, ρουθούνια μικρά, χείλη λεπτά (το κάτω προεξέχον), μικρό πηγούνι, μέτωπο αυλακωμένο από ρυτίδες, βλέμμα θλιβερό, χρώμα ωχρό.
Φλεγματική : μάτια βαθουλωτά, το κάτω χείλος προεξέχει, βλέμμα χωρίς ζωή, επιδερμίδα χωρίς χρωματισμό, μαλλιά ξανθά, συνήθως αραιά και ίσια, δόντια ακανόνιστα.
Χολώδης (θυμοειδής) : φρύδια πυκνά, μύτη γωνιώδης στην άκρη, χείλη λεπτά, βλέμμα ζωηρό και σταθερό. Χρώμα της επιδερμίδας σκούρο ή υποκίτρινο. Μαλλιά μαύρα και σκληρά, ωραία δόντια.
Όταν ο θυμοειδής χαρακτήρας εισχωρεί σε μια οικογένεια από το πατέρα ή τη μητέρα , μπορούν να περάσουν αιώνες ολόκληροι μέχρι ότου αρχίσει να εξασθενίζει. Η φλεγματική ιδιοσυγκρασία μεταβιβάζεται δυσκολότερα από κάθε άλλη. Η δραστήρια, εργατική και ζωηρή ιδιοσυγκρασία είναι σχεδόν ανεξάλειπτη κατά τη διαδοχή των γενεών.
Βιβλιογραφία: Απόκρυφη γνώση Εκδόσεις Χρυσή Διαθήκη Αθήνα 1983
Ιπποκράτης ΑΠΑΝΤΑ 3 Εκδόσεις Κάκτος 1993
Σε κάθε εποχή υπήρξαν προφήτες που χρησιμοποιούσαν διάφορες τεχνικές . Πολλοί όμως επέμεναν ότι η φύση και η μοίρα των ανθρώπων μπορεί να διαβαστεί στην ίδια τη σάρκα τους.
Κάποτε πιστευόταν , για παράδειγμα, ότι η μοίρα του ανθρώπου μπορούσε να καθοριστεί με τη μελέτη του προσώπου του – επειδή θεωρείται το πλησιέστερο προς τον εγκέφαλο μέρος και το πιο εκφραστικό.
Ζούμε την εποχή της αμφισβήτησης, όπου προτιμάμε να κοροϊδεύουμε το χειρομάντη, τον αστρολόγο παρά να τον συμβουλευόμαστε. Παρόλα αυτά , σαν τους προγόνους μας δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τη παρόρμηση να αναζητήσουμε κάποιον να μας αποκαλύψει τι είμαστε και που πορευόμαστε.
Οι ερευνητές καθώς προσπαθούσαν να κατανοήσουν την ανθρώπινη φύση , έκαναν τη σκέψη ότι από τη στιγμή που οι εκφράσεις του προσώπου φανερώνουν κάτι από τις σκέψεις ενός ανθρώπου, η λεπτομερής ανάλυση των χαρακτηριστικών του θα αποκαλύψει λεπτομέρειες του χαρακτήρα του. Η πρακτική αυτή έγινε γνωστή ως φυσιογνωμική.
Η φυσιογνωμική βασίζεται στο περίπλοκο σύστημα των πάνω από εκατό θέσεων ή περιοχών του προσώπου , που η καθεμία τους θεωρείται ότι αποκαλύπτει μια άποψη της προσωπικότητας ή της μοίρας.
Σπιλοσκόπηση - η παρατήρηση των σπίλων του σώματος για να επισημανθεί η προσωπικότητα ενός ατόμου και οι μελλοντικές προοπτικές του.
Η μελέτη των σπίλων ή σπιλοσκόπηση , σαν μέσο αποκάλυψης του χαρακτήρα και του μέλλοντος, κορυφώθηκε στα τέλη του 1600 με την έκδοση της πραγματείας του Άγγλου Ρίτσαρντ Σόντερς.
Περιλάμβανε τις δύο αυτές γκραβούρες που βλέπουμε εδώ αριστερά. Η μία δείχνει τις θέσεις τις οποίες εμφανίζονται συνήθως "ελιές" στο σώμα (αριστερά) και η άλλη υπονοεί ότι τα σημεία εμφάνισης τους στο πρόσωπο και το λαιμό παραλληλίζονται με την τροχιά των ουράνιων σωμάτων.
Γραφικός χαρακτήρας και προσωπικότητα.
Η ανάλυση του γραφικού χαρακτήρα δεν προσφέρει πρόβλεψη για το μέλλον αλλά είναι ένα πολύτιμο εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει στο να εκτιμηθεί η πνευματική δεξιότητα ενός ατόμου , οι ικανότητες του, ο χαρακτήρας του και ίσως μερικά στοιχεία για μελλοντικές επιδόσεις του ατόμου.
Η γραφολογία είναι παλιά τέχνη. Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι η ψυχή ενός ανθρώπου θα μπορούσε να προσδιοριστεί από το τρόπο γραφής του.
Βιβλιογραφία: Απόκρυφη γνώση Εκδόσεις Χρυσή Διαθήκη Αθήνα 1983
Οράματα και προφητείες Εκδόσεις Αλκυών 1990
Οιωνοσκοπία είναι η παρατήρηση των οιωνών για πρόβλεψη μελλοντικών γεγονότων. Οι οιωνοσκόποι μελετούσαν τις εκλείψεις , τους κεραυνούς, τη συμπεριφορά των πουλιών και των ζώων και γενικά τη φύση. Από αυτά που παρατηρούσαν έβγαζαν συμπεράσματα για τα μελλούμενα. Στην Αρχαία Ρώμη η οιωνοσκοπία ήταν βαθιά επιστήμη.
Οι ερμηνείες των οιωνοσκόπων καταγράφονταν και φυλάσσονταν σε μυστικά αρχεία. Ο οιωνοσκόπος επιθεωρούσε τη γη και τον ουρανό και μετά ερμήνευε από αυτά που έβλεπε. Για τους οιωνοσκόπους η αστραπή ήταν μια άμεση επικοινωνία με το Δία, ενώ οι κεραυνοί ερμηνεύονταν ανάλογα από ποια μεριά του ουρανού είχαν πέσει στη γη. Οι κεραυνοί από την ανατολή ήταν ευνοϊκά σημάδια ενώ από τη δύση προμήνυαν το κακό. Οι κεραυνοί του βορρά ήταν οι πιο δυσοίωνοι.
Για αυτό οι αστραπές που έπεφταν από βορειοδυτικά σήμαιναν πολύ άσχημα νέα, ήταν ο φόβος και ο τρόμος.
Για χιλιάδες χρόνια, σε διάφορους πολιτισμούς, οι άνθρωποι πίστευαν ότι η μοίρα του ατόμου είναι γραμμένη στα χέρια. Θεωρούσαν ότι κάθε παλάμη, από τη στιγμή της γέννησης μας κρατάει, πάνω στη μοναδική χαρτογράφηση της με τα βουνά και τις κοιλάδες της, τις γραμμές και τα σημάδια, το κλειδί για την ενέργεια της ζωής.
Οι οπαδοί της χειρομαντείας ισχυρίζονται ότι βοηθάει τον άνθρωπο να καταλάβει τον εαυτό του καλύτερα. Αποκαλύπτει εσώτερες δυνάμεις και αδυναμίες του χαρακτήρα και παρέχει ερμηνευτικά σημεία για το πως μπορεί η φύση κάποιου να επηρεάσει την υγεία, τη σταδιοδρομία και τις σχέσεις του.
Οι γραμμές και η γενικότερη μορφή του λεγόμενου παθητικού χεριού θεωρούνται ότι αντανακλούν τις εγγενείς δυνάμεις του ατόμου, ενώ η όψη και οι γραμμές του ενεργητικού χεριού – αυτού που χρησιμοποιούμε για να γράφουμε – αποκαλύπτουν επιλογές που έχει κάνει το άτομο καθώς και τι το περιμένει στο μέλλον. Ένας προσεκτικός χειρομάντης διακρίνει γενικά στο σχήμα και τα σημάδια του χεριού ένα δείγμα ζωής, ένα σύνολο τάσεων, ή ξεχωριστά περιστατικά που μπορεί να συμβούν.
Τα χέρια κατατάσσονται σε τέσσερις τύπους, που έχουν ονομαστεί από κάποιους πρακτικούς της χειρομαντείας σύμφωνα με την ανταπόκριση του χεριού σε ένα από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης- αέρας, γη, φωτιά, νερό. Η κατάταξη αυτή βασίζεται στη μορφή της παλάμης και το μήκος των δαχτύλων σε σχέση με αυτήν.
Η Χειρομαντεία όπως και η Αστρολογία μελετήθηκε από πολλούς, ο Πλίνιος έγραψε αρκετά για αυτήν. Δυστυχώς όμως όπως τόσες άλλες επιστήμες έπεσε στην άγνοια . Η αρχή της χειρομαντείας χάνεται στα βάθη των χιλιετηρίδων. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι αναπτύχθηκε μαζί με την Αστρολογία , σύμφωνα με τη γενική αρχή ότι η αστρική σφραγίδα είναι έκδηλη σε όλα τα μέρη του σώματος του ατόμου , συνεπώς και στο χέρι, πολύ νωρίς όμως χωρίστηκε από αυτήν και αποτέλεσε ξεχωριστή μαντική τέχνη.
Η Χειρομαντεία ως μαντική τέχνη , εξαρτάται από τη Φυσιογνωμική , που και αυτή μας δίνει την αστρική σφραγίδα του ατόμου. Στην αναγνώριση της αστρικής σφραγίδας θα μας βοηθήσει κύρια το σχήμα και το χρώμα του χεριού.
Το μακρουλό και μυτερό χέρι ανήκει στον Ήλιο, το κοντό και μυτερό στη Σελήνη, το κωνικό και μακρουλό στο Δία και την Αφροδίτη , με τη διαφορά το λευκό προς κόκκινο ανήκει στο Δία και το λευκοκίτρινο με απόκλιση στο ανοιχτό ροζ στην Αφροδίτη, το πεπλατυσμένο, μακρουλό και οστεώδες στο Κρόνο, το πεπλατυσμένο και κοντό στον Ερμή το τετράγωνο και μακρουλό στον Άρη.
Ο Ήλιος δίνει τα προτερήματα και τα ελαττώματα της ψυχής, ο Κρόνος και Ερμής τα προτερήματα και τα ελαττώματα διανοητικά , εγκεφαλικά, ο Άρης προτερήματα και ελαττώματα που προέρχονται από το κόσμο των ενστίκτων.
Θα αναφέρω ως παράδειγμα επίσης ότι ο δείκτης π.χ. είναι το δάκτυλο που δείχνει, απειλεί, αποφασίζει και επιτίθεται. Είναι το δάκτυλο του Δία. Το μικρό δάκτυλο είναι του Ερμή, είναι δάκτυλο του λόγου, της επιδεξιότητας, της διαίσθησης, της οξυδέρκειας.
Οι πιο προσεκτικές παρατηρήσεις από επαγγελματίες χειρομάντεις περιλαμβάνουν ανάλυση των «όρεων» της παλάμης. Είναι οι μικρές προεξοχές που βρίσκονται στη βάση των δακτύλων και προς το εξωτερικό μέρος της παλάμης. Τα όρη αυτά αποτελούν μια σύνθεση , κατά κάποιο τρόπο , των ικανοτήτων και των ενστίκτων τα οποία αντιστοιχούν σε κάθε δάκτυλο.
Τα όρη είναι 7 και αντιστοιχούν στους 7 πλανήτες .
Στη βάση του αντίχειρα : το όρος της Αφροδίτης
Στη βάση του δείκτη : το όρος του Δία
Στη βάση του μέσου: το όρος του Κρόνου
Στη βάση του μικρού δακτύλου : το όρος του Ερμή
Αμέσως μετά από το όρος του Ερμή : το όρος του Άρη
Αμέσως μετά το όρος του Άρη : το όρος της Σελήνης
Το όρος του Δία ανάλογα πως είναι δείχνει αυτοπεποίθηση, αίσθηση κοινωνικότητας και ηγετικές ικανότητες , αλαζονεία.
Το όρος του Κρόνου αναφέρεται στη τύχη του ανθρώπου .
Το όρος του Ερμή δείχνει την επικοινωνία, την ευφυία, επιδεξιότητα, ευγλωττία, εμπορική ιδιοφυία.
Το όρος της Σελήνης αναφέρεται στη φαντασία, διαίσθηση.
Το όρος της Αφροδίτης το περιβάλλει ολόγυρα η γραμμή της ζωής, είναι η έδρα της ερωτικής διάθεσης , η έλξη προς τη χαρά και την ηδονή, η αγάπη για το ωραίο και τις τέχνες.
Το όρος του Ήλιου θεωρείται ότι ελέγχει όλες τις μορφές δημιουργικότητας.
Το όρος του Άρη θεωρείται το βαρόμετρο για τη θετικότητα του ατόμου και την ικανότητα του να υπερπηδά εμπόδια. Συμβολίζει τον αγώνα, τη δύναμη της αντίστασης.
Οι γραμμές του χεριού φανερώνουν πολλά για τη ζωή του ατόμου.
Η σημαντικότερη είναι η γραμμή της ζωής η οποία αρχίζει από το κάτω μέρος του όρους του Δία , περιγράφει το όρος της Αφροδίτης και προχωρεί προς τη διαχωριστική γραμμή του καρπού. Αυτή η γραμμή μας δίνει πληροφορίες για τη ζωτικότητα του ατόμου, για τη πιθανή διάρκεια της ζωής του, για τα σοβαρά ατυχήματα ή τους κινδύνους που το απειλούν.
Βιβλιογραφία: Απόκρυφη γνώση Εκδόσεις Χρυσή Διαθήκη Αθήνα 1983
Οράματα και προφητείες Εκδόσεις Αλκυών 1990
Κάνεις απολογισμό της χρονιάς που τελειώνει; Πόσο σημαντικός είναι ; Αξιολογείς τις δράσεις σου; Τι πέτυχες, τι δεν πέτυχες τη χρονιά που φε...
