Η επιστήμη των θαυμάτων

Τι θα σήμαινε εάν ανακαλύπταμε ότι κάθε στιγμή της ζωής μας είναι μέρος μιας «συζήτησης» ενός διαλόγου με το σύμπαν γύρω μας; Ο κόσμος δεν είναι τίποτα άλλο από μια αντανάκλαση  της εσωτερικής μας ύπαρξης, των σκέψεων, συναισθημάτων, πεποιθήσεων , των επιθυμιών μας.

Όλα τα αρχαία κείμενα και οι πνευματικές παραδόσεις μας λένε ότι τα πάντα στο κόσμο μας συνδέονται με τρόπους που μόλις αρχίζουμε να κατανοούμε. Αυτό το λεπτοφυές ενεργειακό πεδίο είναι ένα «δίκτυο» , ένας «ιστός», που συνιστά τη δομή όλης της δημιουργίας. Αυτό το πεδίο ενέργειας υπάρχει από πάντοτε . Είναι ένα πεδίο ευφυές, μια ευφυία που ανταποκρίνεται βαθιά στο ανθρώπινο συναίσθημα.

Πρέπει να νιώσουμε όπως θα νιώθαμε εάν η προσευχή είχε ήδη εισακουστεί και μέσα σε αυτό το συναίσθημα συνομιλούμε με τις δυνάμεις της Δημιουργίας, επιτρέποντας στο κόσμο να μας ανταποκριθεί, επιτρέποντας σε αυτό το πεδίο , το κβαντικό ολόγραμμα, το θεϊκό νου να ανταποκριθεί σε αυτό που νιώθουμε μέσα στη καρδιά.

Εάν θέλεις να ακούσεις περισσότερα παρακολούθησε το παρακάτω βίντεο:

https://www.youtube.com/watch?v=rNuAzZCZ2pU&list=PLqSkyjFn30i3MsDK2pBtRc9TbsMKHuY4g

 

 

Εντελέχεια

Το τέλος, η ολοκλήρωση, η τελειοποίηση κάθε όντος είναι η θεμελιακή αρχή της αριστοτελικής φιλοσοφίας.

 

Τέλειο είναι αυτό που δεν του λείπει τίποτα, το ολοκληρωμένο, που κάνει περιττή την παραπέρα αναζήτηση ενός άλλου σκοπού ή μιας άλλης κατάστασης. Σύμφωνα λοιπόν με τη φιλοσοφική σκέψη του Αριστοτέλη, όλες οι ενέργειες των ανθρώπων αποτελούν ένα σύνολο τελών, που έχουν ως στόχο ένα υψηλότερο τέλος που είναι το « άριστον» και ταυτίζεται με την ευδαιμονία. Η ευδαιμονία συνδέεται με την ευτυχία. Η αρχή αυτή, κατά την οποία η πράξη έχει εκπληρωθεί ονομάζεται από το φιλόσοφο Εντελέχεια. Κάθε ον, κατά τον Αριστοτέλη φτάνει στην τελειότητα που απαιτεί η φύση του και τότε από « εν δυνάμει ον» γίνεται « εν ενεργεία ον».

 

Η εντελέχεια έχει δύο σημασίες : είναι η γνώση ή η άσκηση της γνώσης. Η ψυχή είναι εντελέχεια όπως η γνώση , γιατί όσο υπάρχει η ψυχή υπάρχει και ύπνος και εγρήγορση και η εγρήγορση είναι ανάλογη με την άσκηση της γνώσης, ενώ ο ύπνος με τη κατοχή της χωρίς την άσκηση.

 

Δεν πρέπει να ερευνούμε εάν η ψυχή και το σώμα είναι ένα πράγμα , όπως δεν το κάνουμε για το κερί και το αποτύπωμα , ούτε γενικά για την ύλη κάθε πράγματος. Αν το μάτι ήταν ζώο, ψυχή του θα ήταν η όραση. Το μάτι είναι η ύλη της όρασης και όταν η όραση λείψει δεν είναι πια μάτι, παρά μόνο με το όνομα.

 

Αυτό που έχει τη δυνατότητα να ζήσει δεν είναι το σώμα που έχει χάσει τη ψυχή , αλλά εκείνο που την έχει.

 

Περί Ψυχής «Αριστοτέλης»

• 
  

Anastasia Vasilopoulou

 

Gregg Braden - Divine Matrix (Η γλώσσα της Θεϊκής Μήτρας, 1ο μέρος), μετάφραση στα Ελληνικά

 

Πόση δύναμη έχουμε πραγματικά για να αλλάξουμε τον κόσμο, τις ζωές μας, τα σώματα μας; Ποιοι πραγματικά είμαστε; Είμαστε απλώς παθητικοί παρατηρητές στο σύμπαν ή είμαστε ισχυροί δημιουργοί που στη πορεία ξεχάσαμε πως να χρησιμοποιούμε τη δύναμη μας;

Περισσότερα στο παρακάτω βίντεο:

 

https://www.youtube.com/watch?v=rNuAzZCZ2pU

Ιδιοσυγκρασία

Οι Ιπποκρατικοί πίστευαν ότι το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από 4 βασικά στοιχεία αέρα, γη, νερό, φωτιά τα οποία ενώνονται μεταξύ τους και συνθέτουν τα διάφορα τμήματα του οργανισμού. 

Οι ιδιότητες που έχουν αυτά τα στοιχεία - ψυχρό, ξηρό, υγρό και θερμό αντίστοιχα- βρίσκονται επίσης σε κάθε τμήμα του σώματος. Σύμφωνα με τους Ιπποκρατικούς τη φύση του ανθρώπου και τα βασικά στοιχεία που καθορίζουν τη διατήρηση της υγείας ή τη πρόκληση νόσου αποτελούν οι 4 χυμοί, αίμα, φλέγμα, ξανθή χολή και μαύρη χολή. 

Το αίμα, σύμφωνα με τον Ιπποκράτη , προέρχεται από τη καρδιά και αντιστοιχεί στο θερμό, το φλέγμα ξεκινά από τον εγκέφαλο, διαχέεται σε ολόκληρο το σώμα και αντιπροσωπεύει το ψυχρό, η ξανθή χολή εκκρίνεται από το συκώτι και αντιστοιχεί με το ξηρό και τέλος η μαύρη χολή προέρχεται από τη σπλήνα και το στομάχι και αντιπροσωπεύει το υγρό.    

Κατά τον Ιπποκράτη οι 4 βασικές ιδιοσυγκρασίες , στις οποίες κατατάσσονται όλοι οι άνθρωποι , είναι οι ακόλουθες:

Αιματώδης: πρόσωπο γεμάτο, χρώμα ερυθρό, χείλη ερυθρά, ωραία δόντια, πυκνά μαλλιά, μάτια γελαστά.

Μελαγχολική: η μύτη γέρνει προς το στόμα που είναι συνήθως κλειστό, ρουθούνια μικρά, χείλη λεπτά (το κάτω προεξέχον), μικρό πηγούνι, μέτωπο αυλακωμένο από ρυτίδες, βλέμμα θλιβερό, χρώμα ωχρό.

Φλεγματική : μάτια βαθουλωτά, το κάτω χείλος προεξέχει, βλέμμα χωρίς ζωή, επιδερμίδα χωρίς χρωματισμό, μαλλιά ξανθά, συνήθως αραιά και ίσια, δόντια ακανόνιστα.

Χολώδης (θυμοειδής) : φρύδια πυκνά, μύτη γωνιώδης στην άκρη, χείλη λεπτά, βλέμμα ζωηρό και σταθερό. Χρώμα της επιδερμίδας σκούρο ή υποκίτρινο. Μαλλιά μαύρα και σκληρά, ωραία δόντια.

Όταν ο θυμοειδής χαρακτήρας εισχωρεί σε μια οικογένεια από το πατέρα ή τη μητέρα , μπορούν να περάσουν αιώνες ολόκληροι μέχρι ότου αρχίσει να εξασθενίζει. Η φλεγματική ιδιοσυγκρασία μεταβιβάζεται δυσκολότερα από κάθε άλλη. Η δραστήρια, εργατική και ζωηρή ιδιοσυγκρασία είναι σχεδόν ανεξάλειπτη κατά τη διαδοχή των γενεών.

 Βιβλιογραφία: Απόκρυφη γνώση Εκδόσεις Χρυσή Διαθήκη Αθήνα 1983

Ιπποκράτης ΑΠΑΝΤΑ 3 Εκδόσεις Κάκτος 1993

 

  

Το σώμα μας μιλάει

Σε κάθε εποχή υπήρξαν προφήτες που χρησιμοποιούσαν διάφορες τεχνικές . Πολλοί όμως επέμεναν ότι η φύση και η μοίρα των ανθρώπων μπορεί να διαβαστεί στην ίδια τη σάρκα τους. 

Κάποτε πιστευόταν , για παράδειγμα, ότι η μοίρα του ανθρώπου μπορούσε να καθοριστεί με τη μελέτη του προσώπου του – επειδή θεωρείται το πλησιέστερο προς τον εγκέφαλο μέρος και το πιο εκφραστικό.

Ζούμε την εποχή της αμφισβήτησης, όπου προτιμάμε να κοροϊδεύουμε το χειρομάντη, τον αστρολόγο παρά να τον συμβουλευόμαστε. Παρόλα αυτά , σαν τους προγόνους μας δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τη παρόρμηση να αναζητήσουμε κάποιον να μας αποκαλύψει τι είμαστε και που πορευόμαστε. 

Οι ερευνητές καθώς προσπαθούσαν να κατανοήσουν την ανθρώπινη φύση , έκαναν τη σκέψη ότι από τη στιγμή που οι εκφράσεις του προσώπου  φανερώνουν κάτι από τις σκέψεις ενός ανθρώπου, η λεπτομερής ανάλυση των χαρακτηριστικών του θα αποκαλύψει λεπτομέρειες του χαρακτήρα του. Η πρακτική αυτή έγινε γνωστή ως φυσιογνωμική.

Η φυσιογνωμική βασίζεται στο περίπλοκο σύστημα των πάνω από εκατό θέσεων ή περιοχών του προσώπου , που η καθεμία τους θεωρείται ότι αποκαλύπτει μια άποψη της προσωπικότητας ή της μοίρας.

 

Σπιλοσκόπηση - η παρατήρηση των σπίλων του σώματος για να επισημανθεί η προσωπικότητα ενός ατόμου και οι μελλοντικές προοπτικές του. 

Η μελέτη των σπίλων ή σπιλοσκόπηση , σαν μέσο αποκάλυψης του χαρακτήρα και του μέλλοντος, κορυφώθηκε στα τέλη του 1600 με την έκδοση της πραγματείας του Άγγλου Ρίτσαρντ Σόντερς. 

Περιλάμβανε τις δύο αυτές γκραβούρες που βλέπουμε εδώ αριστερά. Η μία δείχνει τις θέσεις τις οποίες εμφανίζονται συνήθως "ελιές" στο σώμα (αριστερά) και η άλλη υπονοεί ότι τα σημεία εμφάνισης τους στο πρόσωπο και το λαιμό παραλληλίζονται με την τροχιά των ουράνιων σωμάτων.   
 

 

Γραφικός χαρακτήρας και προσωπικότητα. 

Η ανάλυση του γραφικού χαρακτήρα δεν προσφέρει πρόβλεψη για το μέλλον αλλά είναι ένα πολύτιμο εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει στο να εκτιμηθεί η πνευματική δεξιότητα ενός ατόμου , οι ικανότητες του, ο χαρακτήρας του και ίσως μερικά στοιχεία για μελλοντικές επιδόσεις του ατόμου.

Η γραφολογία είναι παλιά τέχνη. Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι η ψυχή ενός ανθρώπου θα μπορούσε να προσδιοριστεί από το τρόπο γραφής του. 

 

Βιβλιογραφία: Απόκρυφη γνώση Εκδόσεις Χρυσή Διαθήκη Αθήνα 1983

Οράματα και προφητείες Εκδόσεις Αλκυών 1990

 

 

 

Οιωνοσκοπία μια μορφή πρόβλεψης μελλοντικών γεγονότων

Οιωνοσκοπία είναι η παρατήρηση των οιωνών για πρόβλεψη μελλοντικών γεγονότων. Οι οιωνοσκόποι μελετούσαν τις εκλείψεις , τους κεραυνούς, τη συμπεριφορά των πουλιών και των ζώων και γενικά τη φύση. Από αυτά που παρατηρούσαν έβγαζαν συμπεράσματα για τα μελλούμενα. Στην Αρχαία Ρώμη η οιωνοσκοπία ήταν βαθιά επιστήμη.

Οι ερμηνείες των οιωνοσκόπων καταγράφονταν και φυλάσσονταν σε μυστικά αρχεία. Ο οιωνοσκόπος επιθεωρούσε τη γη και τον ουρανό και μετά ερμήνευε από αυτά που έβλεπε. Για τους οιωνοσκόπους η αστραπή ήταν μια άμεση επικοινωνία με το Δία, ενώ οι κεραυνοί ερμηνεύονταν ανάλογα από ποια μεριά του ουρανού είχαν πέσει στη γη. Οι κεραυνοί από την ανατολή ήταν ευνοϊκά σημάδια ενώ από τη δύση προμήνυαν το κακό. Οι κεραυνοί του βορρά ήταν οι πιο δυσοίωνοι.

Για αυτό οι αστραπές που έπεφταν από βορειοδυτικά σήμαιναν πολύ άσχημα νέα, ήταν ο φόβος και ο τρόμος.