Πατέρας του ήταν ο Κρόνος και μητέρα του η Ρέα. Σύμφωνα με τον Ησίοδο , η Ρέα γεννούσε κανονικά τα παιδιά της αλλά ο Κρόνος μόλις τα γεννούσε αμέσως τα κατάπινε. Υπήρχε όμως πρόρρηση, πως στο πέρασμα του χρόνου, θα ερχόταν ένας γιος, που θα ξέφευγε τη τύχη των αδελφών του και θα τα ελευθέρωνε. Έτσι έφτασε η ώρα που η Ρέα ένιωσε να σκιρτάει μέσα της το ύστατο παιδί της, αυτός που θα ονομαζόταν Δίας ή ο έσχατος απελευθερωτής.
Η Μήτιδα, κόρη του Ωκεανού προσέφερε στο Δία ένα εξαιρετικής αξίας εμμετικό που προοριζόταν για το Κρόνο. Μόλις ο Κρόνος κατάπιε το εμμετικό έβγαλε πρώτα τη πέτρα και στη συνέχεια βγήκαν όλοι οι αθάνατοι θεοί από το στομάχι του. Όλοι οι φυλακισμένοι μέσα στη φυλακή –κοιλιά του Κρόνου - βρέθηκαν ξαφνικά απελευθερωμένοι χάρις στο Δία. Έτσι έγινε ευεργέτης, σωτήρας και απελευθερωτής. Ταυτόχρονα ελευθέρωσε και όλο το ανθρώπινο γένος από τη πρωτόγονη σκλαβιά που είχε επιβάλλει ο σκληρός και αμείλικτος Κρόνος Χρόνος.
Οπότε μια βασική επιρροή της ενέργειας του Δία είναι η απελευθέρωση. Όταν ο Δίας επηρεάζει το προσωπικό γενέθλιο χάρτη μας , ανάλογα το τομέα (οίκο) που επηρεάζει, απελευθερώνει. Από ένα δύσκολο γάμο, από μια αρρώστια, μια φιλία κτλ.
Ο Δίας είναι ο Ουρανός που θεοποιήθηκε αλλά και ένας προσωπικός θεός. Η κατοικία του δεν είναι ο ορατός Ουρανός αλλά πολύ πιο πάνω από τη γήινη ατμόσφαιρα , είναι ο Αιθέρας . Ο Αιθέρας είναι η κατοικία του Δία και αυτός ζει μέσα στο αιώνιο φως. Λατρευόταν στις υψηλότερες κορυφές των βουνών της Ελλάδας. Αυτοί οι οποίοι τον λάτρευαν έφταναν , ύστερα από μακρά ανάβαση , στο υψηλότερο σημείο και έβλεπαν τη γη πολύ μακριά, αισθάνονταν πως ήταν πιο κοντά στον ουρανό και πίστευαν ότι πλησίαζαν το θεό. Εκεί ψηλά θα μπορούσε να τους ακούσει καλύτερα και να δεχθεί τις προσφορές που του αφιέρωναν στους βωμούς. Ο Δίας κατεβαίνει στις κορυφές που είναι οι τόποι λατρείας του.
Ο Δίας είναι παραδοσιακά ο κυβερνήτης των Ιχθύων. Δίνει πίστη , θρησκευτικότητα. Μεγαλείο. Πίστη στο Θεό. Καλοσύνη. Ευλάβεια. Σοφία. Αφθονία. Προστασία. Αισιοδοξία.
Ο Δίας δεν παρεμβαίνει ο ίδιος στις διαμάχες των ανθρώπων , όπως οι άλλοι θεοί. Επίσης σκοτεινιάζει κατά τη θέληση του, γιατί το φως είναι στην απόλυτη κυριαρχία του. Οι μέρες και οι νύκτες προέρχονται από το Δία, μας λέει ο Όμηρος. Είναι ο θεός των σκοτεινών νεφών, ο θεός που μαζεύει τα σύννεφα, είναι ο θεός που εξαπολύει το κεραυνό , το λευκό φως της αστραπής, ο θεός του κρότου που αντηχεί, θεωρείται ο δημιουργός των βροχών.
Στον Όμηρο είναι ο μέγιστος, ο κάλλιστος, ο ενδοξότατος, ο μεγαλοπρεπέστατος των θεών, αυτός που βασιλεύει σε όλους τους ανθρώπους και σε όλους τους αθάνατους. Η κυριαρχία που εξασκεί στα θεία όντα είναι πραγματικά απόλυτη. Οι αποφάσεις του είναι αμετάκλητες και η θέληση του ακαταμάχητη. Είναι το πανίσχυρο όν και κανείς δεν μπορεί να του αντισταθεί.
Ο Δίας είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης του Ηλιακού συστήματος σε διαστάσεις και μάζα. Είναι τόσο μεγάλος που θα μπορούσε να περιλάβει στο εσωτερικό του όλους τους άλλους πλανήτες του Ηλιακού συστήματος.
Η ενέργεια του Δία επεκτείνεται και στη κοινωνία, προστατεύει τους νόμους που διατηρεί η κοινωνία των ανθρώπων, είναι ο θεός της δικαιοσύνης, επιβλέπει τη τήρηση της ηθικής τάξης, η δικαιοσύνη του είναι αμείλικτη , δεν κάνει διάκριση μεταξύ των ενόχων, στα μάτια του βασιλιάδες και λαός τιμωρούνται το ίδιο για τα λάθη τους ή αμείβονται για τις αρετές τους. Η φιλοξενία του επίσης παρέχεται σε όλους ανεξαιρέτως.
Ο Δίας είναι επίσης ο ευσπλαχνικός θεός ο οποίος συμπονεί τις αδυναμίες των ανθρώπων. Είναι προστάτης των αδυνάτων. Είναι ο θεός ο οποίος εξαγνίζει. Αυτή την ενέργεια μπορούμε να τη συναντήσουμε σε ανθρώπους με Δία στο Καρκίνο στο προσωπικό τους γενέθλιο χάρτη.
Είναι ο μεγαλοπρεπέστερος από τους θεούς αλλά το μεγαλείο του αμαυρώθηκε από τις αδυναμίες του και τις ερωτικές του περιπέτειες. Ο κυρίαρχος του κόσμου είναι ταυτόχρονα με ανθρώπινη μορφή και αδυναμίες. Γιατί η ελληνική σκέψη δεν σταμάτησε στην αντίληψη που είναι κοινή σε όλες τις θρησκείες, ενός θεού που βασιλεύει στον ουρανό και κατέχει τα ουράνια φαινόμενα. Η ελληνική σκέψη πήγε πιο βαθιά.
Τα δεινά που επιφέρουν οι θνητοί στον εαυτό τους είναι από δική τους ανοησία ή από κακή χρήση της ελευθερίας τους. Ο άνθρωπος οπότε έχει την ευθύνη και του καλού και του κακού. (ελεύθερη βούληση).
Ο Δίας διογκώνει ότι βρει στο διάβα του. Δύσκολες διελεύσεις με προσωπικούς πλανήτες στο γενέθλιο εάν τους επηρεάζει και ο Δίας , διογκώνει τα πράγματα.
Ο μύθος του Δία δείχνει το νου του ανθρώπου. Όσο ο νους τελειοποιείται και ολοκληρώνεται τόσο ο Δίας μαλακώνει και συμπεριφέρεται όχι πια ως καταδιώκτης του ανθρώπου, αλλά ως φίλος, ευεργέτης και βοηθός του.
Όλες οι περιπέτειες των μύθων του Δία δείχνουν τις περιπέτειες του Νου του ανθρώπου. Κάθε περιπέτεια του Δία δείχνει την αρχική του ζωοεκδηλωτική ακαλλιέργητη φύση. Όσο εξελίσσεται ο Νους, εξελίσσεται ο άνθρωπος.
Όταν εξυψώνεται ο άνθρωπος , αποκαλύπτει μέσα του και έξω του ένα ανώτερο θεό , που εξισώνεται απόλυτα με τη δική του εξέλιξη. Μόλις ανέλθει πνευματικά ο άνθρωπος , ανακαλύπτει τον αληθινό θεό , που είναι ο ίδιος ο εαυτός του, ο αθάνατος σύντροφος του. Πόσο θα διαρκεί αυτό; Όσο ο άνθρωπος εξελίσσεται και όσο τελειοποιείται ο Νους του. Να ο μύθος του Δία τι διδάσκει. Διδάσκει την ατελείωτη ανθρώπινη εξέλιξη.
Δίας κυβερνήτης του Τοξότη. Ζώδιο της ανώτερης γνώσης. Ψάχνει το νόημα της ζωής. Συμβολικά ο Τοξότης είναι ο Κένταυρος Χείρωνας, ο οποίος ξεπέρασε την ζωώδη φύση του, εξελίχθηκε έγινε δάσκαλος.
Βιβλιογραφία : Ελληνική Μυθολογία Π. Ντεσαρμ Εκδόσεις «Ιστορικά Βιβλία»
Αποσυμβολισμός της Ελληνικής Μυθολογίας Νικόλαος Α. Μαργιωρής Εκδόσεις «Κληρονόμοι Α. Μαργιωρή»
.jpg)
