Η δύναμη του ονόματος σου

                              Μάθετε πως να χρησιμοποιείτε «δημιουργικά» το όνομα σας

Τίποτα «δεν υπάρχει» , αν δεν το ονοματίσουμε

Η παραπάνω εκδοχή τονίζει ιδιαίτερα ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από ένα άλλο ον, εάν δεν το ονοματίσουμε. Το καθετί μέσα στη δημιουργία , για να αποκτήσει υπόσταση στο μυαλό ενός ανθρώπου , θα πρέπει να έχει ένα όνομα, το οποίο κι θα το σηματοδοτεί.

Φαντασθείτε να σας μιλούν για «κάτι» ανώνυμο. Φανταστείτε αυτό το «κάτι» να πρέπει εσείς να το περιγράψετε σε κάποιον άλλον , και αυτός ο άλλος, σύμφωνα με την εικόνα που θα σχηματίσει από τη δική σας περιγραφή , να το περιγράψει σε έναν τρίτο. Ζητήστε από αυτόν τον τρίτο να σας περιγράψει αυτό το ανώνυμο. Είναι σίγουρο ότι αυτό είναι ακατόρθωτο . Αυτό το ανώνυμο «κάτι» θα είναι και θα παραμείνει αόριστο και απερίγραπτο.

Το όνομα δεν περιγράφει απλώς ένα ον, αλλά προκαθορίζει , υπενθυμίζει , δεσμεύει, μετουσιώνει αυτό το ον. Ένας άνθρωπος, ανάλογα με το όνομα του, μπορεί να διδαχθεί από αυτό.  Ο κάτοχος του ονόματος μπορεί να παραδειγματιστεί π.χ. από τα έργα και τους άθλους του ήρωα προστάτη του και να καθορίσει τη ζωή του σύμφωνα με αυτά.

Το όνομα ενός μεγάλου αθλητή, ενός γενναίου στρατηγού, ενός έξυπνου πολιτικού, ή ενός αγίου διδασκάλου , μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της ψυχοσύνθεσης του κατόχου του. Φυσικά, όλα αυτά δεν γίνονται αυτομάτως, ως δια μαγείας. Για να λειτουργήσει ένα όνομα θετικά , θα πρέπει να υπάρχει και η κατάλληλη παρότρυνση από το οικογενειακό περιβάλλον, από τους δασκάλους, τους καθηγητές κτλ.

Πιστεύεται ότι το όνομα είναι μια τυχαία επιλογή ή μια πατρογονική παράδοση, μια πατριαρχική γραμμή που ακολουθούμε; Αυτό δεν ισχύει πια , οι γονείς διαλέγουν ελεύθερα το όνομα που θα δώσουν στο παιδί τους. Έχουμε αρχίσει να ξεφεύγουμε από τα χριστιανικά ονόματα και έχουμε αρχίσει να ακούμε γύρω μας αρχαιο ελληνικά ονόματα, ονόματα της εθνικής μας κληρονομιάς, που είναι καθήκον όλων μας να διατηρήσουμε και να θυμόμαστε.

Παρατσούκλια – Υποκοριστικά

Αλήθεια τι γνώμη έχετε για τα παρατσούκλια, τα υποκοριστικά. Π.χ. Μάκης, Τάκης, Σάκης, Σία, Σούλα;

Το δικό μου όνομα ειδικά έχει τόσο πολλά υποκοριστικά που χάνει την αληθινή του αξία. O κάτοχος του ονόματος δεν μπορεί να συνδεθεί.

Το υποκοριστικό λειτουργεί αρνητικά και ξεκόβει τον κάτοχο του από την ευεργετική επίδραση του «κύριου» ονόματος ή του «ονόματος δύναμης». Όταν αλλάζεις το όνομα, αυτό χάνει τη δύναμη του ήχου και της δόνησης που απορρέει κατά την απαγγελία του.

Να διευκρινίσουμε ότι όλα τα ονόματα και επίθετα έχουν την ιστορία τους και απαιτείται σεβασμός προς αυτά , όσο κακόηχα και εάν είναι.

Φαινομενικά κανένας μας δεν είναι υπεύθυνος για το όνομα που του έχουν δώσει. Αυτό όμως σύμφωνα με την εσωτερική παράδοση δεν είναι αλήθεια. Αν δεχτούμε ότι η ψυχή διαλέγει το είδος των συνθηκών μέσα στις οποίες θα πρέπει να ενεργήσει, τότε αυτό μας κάνει να πιστεύουμε ότι η επιλογή του νέου ονόματος της δεν μπορεί να είναι χωρίς διδακτική σημασία για αυτήν .

Σε αυτή την επιλογή παίρνουν ενεργά μέρος οι γονείς και οι νονοί. Θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι στην επιλογή του ονόματος λειτουργούν είτε σύμφωνα με την παράδοση , είτε σύμφωνα με την παιδεία που έχουν λάβει, είτε σύμφωνα με τα θρησκευτικά τους πιστεύω. Τίποτα από αυτά όμως δεν μπορεί να είναι η μόνη αποκλειστική αλήθεια.

Σύμφωνα με την εσωτερική παράδοση, όλοι είμαστε δεμένοι σε ένα αόρατο καρμικό δίχτυ. Οι γονείς και οι νονοί μας, φέρονται να έχουν άμεση καρμική σχέση με εμάς. Αλλά και εμείς με τα παιδιά ή τα βαφτιστήρια μας, το ίδιο δεμένοι είμαστε. Αν δεχτούμε αυτή την άποψη , η ευθύνη όσων δίνουν ένα όνομα σε μια νέο-ενσαρκωμένη ψυχή είναι μεγάλη και η επιλογή δεν πρέπει να γίνεται επιπόλαια.

Η ώρα της βάφτισης, της ονοματοδοσίας, είναι ένα από τα σημαντικότερα μυστήρια. Υπάρχει η άποψη πως τότε ακριβώς (με το άκουσμα του ονόματος) κατέρχεται (σε υλικό επίπεδο) η αθάνατη ψυχική ουσία και ατομικοποιείται! Αυτά που φέρνει μαζί της, εδώ στη γη, χαρακτηρίζονται και σηματοδοτούνται από το όνομα που λαμβάνει.

Ο γονέας και ο νονός , λοιπόν, θα πρέπει, με πλήρη συνείδηση , με υπευθυνότητα και σεβασμό , να κατέλθουν στο βάθος της συνείδησης τους, να βρουν τον «εσώτερο διδάσκαλο»  τους , να τον συμβουλευτούν και να αποφασίσουν για το όνομα που θα επιλέξουν .

Ο προκάτοχος του ονόματος σας

Καταρχήν χρειάζεται να δείτε ποιού προγόνου το όνομα έχετε πάρει. Καλό είναι να μάθετε για τη ζωή, τα χαρίσματα, τα ελαττώματα, τα ενδιαφέροντα και τα πιστεύω αυτού του προγόνου. Να επισκεφτείτε ίσως το τόπο που έζησε, να έρθετε σε επαφή με ανθρώπους που τον γνώριζαν, ….τέλος να μάθετε για το θάνατο του και να επισκεφτείτε το τόπο ταφής του.

Ο βαθμός της σοβαρότητας που θα δείξει ο καθένας από εσάς σε αυτή τη διαδικασία , θα είναι καθοριστικός για τα συμπεράσματα που θα βγάλει. Τα συμπεράσματα θα είναι καθαρά προσωπικά.

Ο καθένας που θα μπει σε αυτή τη προσέγγιση , ανάλογα τη παιδεία που έχει λάβει , ανάλογα με τις πληροφορίες που έχει συσσωρεύσει , ανάλογα με τη κριτική ικανότητα και τη μέθοδο αξιολόγησης και επεξεργασίας που έχει κατακτήσει, θα συμπεράνει σταδιακά και θα βρει σημεία ταύτισης. Ίσως , σε πνευματικό επίπεδο, να νιώσει ότι χρειάζεται να συνεχίσει ένα έργο που είχε αφήσει πίσω του ο πρόγονος του, ο συνονόματος.     

Εάν έχετε το όνομα ενός αγίου , καλό είναι να διαβάσετε για τη ζωή του. Να βρείτε μια εικόνα του ή να επισκεφτείτε μια εκκλησία με το όνομα του . Θα βγάλετε συναισθηματικά , λογικά και πνευματικά συμπεράσματα, χρήσιμα στη ψυχή σας.  

Ας πάρουμε ένα πιο χαρακτηριστικό όνομα π.χ. Σωκράτης. Όποιον τον λένε Σωκράτη δεν είναι απαραίτητα και σοφός. Κανείς δεν «κληρονομεί» τα χαρίσματα του «ονομαστικού Αρχετύπου» του έτσι απλά. Χρειάζεται πρόθεση για επαφή , έρευνα, πρακτική μελέτη και εσωτερική άσκηση. Αυτός που τον λένε «Σωκράτη» χρειάζεται να ενδιαφερθεί προσωπικά και να αναζητήσει το «Αρχέτυπο» του. Χρειάζεται να μάθει να επιδιώξει τη «ταύτιση».

Επίσης αναρωτηθείτε οι γύρω σας προδιατίθενται αρνητικά ή θετικά μόλις ακούνε το όνομα σας;

Καλό είναι να αποφεύγονται ονόματα φορτισμένα με αρνητική ιστορική μνήμη π.χ. Μήδεια και γενικά ονόματα ενός συγγενή που αυτοκτόνησε, που τρελάθηκε, που είχε βίαιο τέλος.

Ας προσεγγίσουμε λοιπόν τον πρόγονο, τον άγιο, τον ήρωα , τον σοφό που φέρουμε το όνομα του και ας προσπαθήσουμε να μάθουμε πως να χρησιμοποιούμε «δημιουργικά» το όνομα μας.

Βιβλιογραφία : Η δύναμη του ονόματος σου Παναγιώτης Μαυρόπουλος Εκδόσεις Πύρινος Κόσμος Αθήνα 2005